Twaalf boeken. Eén jaar.

Een goed voornemen in 2018 was om elke maand een boek te lezen. Dat is gelukt.

Begin dit jaar zag ik een boekenleeschallenge op Twitter. Oud-studiegenoot Lisanne wilde in 2018 twaalf boeken lezen. Een boek per maand zou voldoende moeten zijn.

Die uitdaging leek me ook wel wat. Ik vind lezen erg fijn maar ik moet me er soms toe zetten. Ik sloot me aan bij haar digitale boekenclub en besloot elke maand een nieuw boek te lezen. 


Gelezen in 2018

1. One-minute manager, Kenneth Blanchard

One-minute manager is een boek over het managen van mensen. Hoewel het boek volgens velen een klassieker is, wist het mij niet echt te boeien. Om eerlijk te zijn ben ik de helft van het boek vergeten en zo’n dik boek is het niet. Dat zegt natuurlijk genoeg. Who moved my cheese van dezelfde auteur vond ik een stuk interessanter. Dit was een gortdroog ‘verhaal’ over een jonge medewerker die de werkwijze van zijn manager probeert te ontrafelen. Gaap.


Aantal sterren: **

2. Help, ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt, Kluun

Mijn mooiste moment in 2018 was de geboorte van mijn dochter Liva. Ik zal het nooit vergeten: de emotionele rollercoaster, haar eerste gehuil, de eerste uren dat we samen waren. Ik draaide ‘All I need’ van AIR. Tranen die onophoudelijk over m’n wangen vielen. Onvergetelijke momenten die voorgoed in m’n geheugen zijn gegrift.


Dit boek was ik min of meer wel vergeten. Tijdens het schrijven van dit artikel bekroop mij opeens een ‘Owjah!’-moment. Ik kreeg het cadeau van mijn vrouw toen we zeker wisten dat het goed zat met de zwangerschap. Tussen neus en lippen door heb ik het boek vrij snel uitgelezen, volgens mij zelfs in één avondje. Wat ik nog weet? Dat je als man vooral moet ‘meeveren’ als je vrouw zwanger is. Verder was het leuk geschreven, af en toe heb ik hardop gelachen. Leuk cadeauboekje voor mannen die voor het eerst vader worden, maar daar houdt het ook wel mee op. 

Aantal sterren: *

3. Uitrollen is het nieuwe doorpakken, Japke d. Bouma

Eigenlijk is alles wat Japke d. Bouma schrijft fantastisch. Haar humoristische schrijfstijl heeft me al vaak hardop laten gniffelen. Dit boek is dan ook in één keer uitgelezen. Ik krijg nu nog steeds rillingen over m’n rug als iemand begint over ‘uitrollen’ of een van de vele andere jeukwoorden die je in dit boek vindt. Verplichte kost voor iedere kantoormedewerker.


Aantal sterren: ***

4. Hit refresh, Satya Nadella

Een van de fijnere boeken van het afgelopen jaar was ‘Hit refresh’ van Satya Nadella, de CEO van Microsoft. Op veel momenten is het een integer, persoonlijke memoir van een immigrant die het uiteindelijk weet te schoppen als leidinggevende van een multinational. Daarin schroomt Nadella niet om te vertellen over zijn achtergrond, worstelingen en gezinssituatie. Het boek heeft me een vernieuwde blik gegeven op het ‘nieuwe’ Microsoft, dat onder zijn leiding een andere weg is ingeslagen en daarmee zeer succesvol wordt. 

Dit schreef ik op Goodreads:

Dit boek gaat over technologische ontwikkelingen en hoe belangrijk empathie bij die ontwikkelingen is. Het boek geeft inzicht in hoe de leider van Microsoft, Satya Nadella, kijkt naar ontwikkelingen zoals cloud computing, artificial intelligence, machine learning en mixed reality. Er wordt uitgebreid stilgestaan bij het persoonlijke leven van Nadella. Zo lees je dat over zijn worstelingen als migrant in Amerika en zijn zoon die gehandicapt wordt geboren. Zaken die grote impact op hem hebben en het belang van empathie laten benadrukken. 
Het boek zit vol mooie passages over empathie, cultuur en economische ontwikkelingen in derdewereldlanden. Nadella schetst daarnaast een mooi vooruitzicht over de nieuwe industriële revolutie. Die biedt vooral veel kansen. 
Al met al een interessant boek voor iedereen die geïnteresseerd is het kruisvlak tussen business, technologie en het menselijk welzijn.

Aantal sterren: ***

5. De logica van geluk, Mo Gawdat

Dit boek kwam op een goed moment. Op Goodreads schreef ik het volgende:

De logica van geluk is een boek met vele boodschappen. De belangrijkste boodschappen die ik eruit haal is dat het leven kort is, dat je hersenen en vooral je gedachten je vaak voor de gek houden en dat het leven in het ‘hier en nu’ niet veel meer is dan de gebeurtenissen om je heen observeren zonder oordeel. Je standaardinstelling is geluk, maar die instelling is omgeven door een muur van illusies. De stemmen in je hoofd, de nare gedachten, de illusie van controle en kennis, de illusie van tijd. De wereld bestaat uit gebeurtenissen waar je geen controle over hebt en waar iedereen een eigen waarheid heeft. Dus laat het gaan: observeer het en accepteer dingen zoals ze om je heen gebeuren. Geen gemakkelijke opgave, maar het boek geeft hier en daar wat handige tips.

Het is geen theoretisch boek vol met absolute waarheden. Maar de schrijfstijl is werkelijk prachtig en meegaand. Het gaat soms vrij diep, al zijn de hoofdstukken eenvoudig te verteren en wordt het nooit echt zweverig. Hoewel de opzet van het boek in eerste instantie vrij stellig lijkt, weet Gawdat je als lezer aan te wakkeren om je eigen conclusies te trekken. Vind je eigen waarheid. Een mooie tijdloze boodschap.”

Aantal sterren: ****

6. Ready Player One, Ernest Cline

Vakantie is altijd een mooie tijd om wat boeken weg te werken. Aan de Costa del Sol heb ik Ready Player One van Ernest Cline gelezen. Geen diepgaand boek, wel lekker verteerbaar en op het laatst een echte page-turner. Mijn recensie op Goodreads:

Gaaf boek over de virtuele wereld OASIS, een soort MMORPG waar de hele wereld naartoe ontsnapt omdat de wereld in 2045 naar de gallemiezen is. Energietekorten, oorlogen, armoede en honger schetsen de ‘echte’ wereld van Ready Player One maar al te goed. De armsten van de wereld leven in aftandse caravans die middels stalen constructies op elkaar gestapeld worden. Zo ook de hoofdrolspeler. Hij ontsnapt de dagelijkse waan van de echte wereld door dagelijks in te loggen in OASIS en raakt op een dag geobsedeerd door de wedstrijd die Haliday – de maker van het spel OASIS – uitroept. Haliday is overleden, maar heeft in het spel ‘Easter Eggs’ verstopt. Degene die drie sleutels vindt, wint het fortuin van Haliday.
Ready Player One is een prachtige homage aan de cultuur van de jaren 80. Diverse videogames, series, films, boeken en andere artefacten uit de nerdcultuur (het bordpsel Dungeons & Dragons bijvoorbeeld) passeren de revue. Voor liefhebbers een feest der herkenning. De plottwists zijn hier en daar cliché en de karakters zijn soms wat stereotyperend. Desondanks blijf je lezen, want het boek is geschreven als een Hollywood-kaskraker. Niet zo gek dus dat het boek ook verfilmd is.

7. Steven King, Het teken van drie

Nog zo’n roman dat ik aan de Costa del Sol heb gelezen. Sommige passages uit dit boek zal ik nooit meer vergeten. 

Dit schreef ik op Goodreads:

Een mooi vervolg op ‘De Scherpschutter’, al is het niet helemaal wat je ervan verwacht. In het eerste boek was ik gecharmeerd van de duistere fantasywestern atmosfeer en dat kwam in dit boek iets minder naar voren. Sommige stukken waren daarnaast nogal langdradig. Ik twijfel of ik de reeks verder moet lezen.

Aantal sterren: ***

P.S. ik ben inmiddels begonnen met het derde boek dus die laatste zin klopt niet helemaal. 

8. Steven King, On Writing

Bij uitstek het beste boek dat ik vorig jaar heb gelezen. Ze zeggen wel eens dat goede boeken je inspireren om zelf te gaan schrijven. Het ritme en zijn schrijfstijl zijn ongeëvenaard. Ik voel me bijna schuldig dat ik het boek niet nog een paar keer open heb geklapt. Mijn recensie op Goodreads:

Een fantastisch autobiografisch boek van Stephen King, waarin hij delen van zijn persoonlijke leven op vaak komische en zeer beeldend deelt. Vaak lijkt het zo alsof King je rechtstreeks aanspreekt, maar goed, de beste man vergelijkt schrijven met telepathie en ergens heeft hij daarmee een punt.

In het tweede deel schrijft hij over schrijven. Hij deelt hands-on kennis over de vaardigheden die je als schrijver moet bezitten. Daarbij gaat het vaak over het schrijven van fictie en de magische werking die het op mensen kan hebben. On Writing is een klassieker voor iedere schrijver of schrijver in spé. Hoewel ik merendeel non-fictie schrijf (en vooral zakelijke ‘content’), verwacht ik dat ik het boek nog regelmatig open zal klappen om bepaalde passages terug te lezen.

Aantal sterren: *****

9. Fokking Druk, Thijs Launspach

Mooi boek, dit schreef ik op Goodreads:

Ik pakte ‘Fokking Druk’ op omdat ik meer wilde leren over het fenomeen stress en ook om te leren hoe ik mijn eigen stressmomenten meer onder controle krijg. Want laten we eerlijk wezen; iedereen stresst.

Fokking Druk is prettig geschreven. Je leest er vrij snel doorheen en er worden leuke anekdotes bedacht waardoor de uitlegde concepten goed blijven plakken. Een interessante anekdote vond ik bijvoorbeeld hoe je basisspanning als elastiek is. Als je het elastiek te lang uitrekt ontstaan er op een gegeven moment scheuren. Op den duur zorgen die die scheuren ervoor dat het elastiek uit elkaar klapt. Belangrijk dus om je elastiek ook af en toe niet gespannen te houden.

Technostress vond ik een interessante term. Dat heeft te maken met het feit dat we altijd ‘aan’ staan. Alle notificaties en manieren waarop om onze aandacht wordt gevraagd. We zijn verslaafd aan onze mobiele telefoon en pakken deze constant op. Ook wanneer het soms beter is om even rustig niks te doen, bijvoorbeeld als je wacht op de trein.

Leuke nieuwe term die ik heb geleerd: cognitive loops, een gedachte die rondjes draait in je hoofd tot je een bepaalde actie onderneemt. Eenmaal ‘geopend’ blijft deze gedachte ronddwalen tot je nou een keer iets hebt gedaan. Voorbeelden: mailtjes die je wel leest en die belangrijk zijn om te beantwoorden, maar waar je nog even mee wacht (om welke reden dan ook). Volgens Launspach zijn dit soort cognitive loops alom aanwezig. Als ze aan blijven staan, zijn ze een aanslag voor je aandacht. En daardoor schiet je stressniveau weer omhoog.

Herkenbaar hoofdstuk vond ik hoofdstuk 1. Werkverslaving. Tegenwoordig is het niet meer erg om te werken. Werk moet passen bij je ‘purpose’. Hart hebben voor de zaak en continu willen presteren en een ‘Work hard, play hard’-mentaliteit horen daarbij, lijkt het wel. Maar eigenlijk is het helemaal niet zo normaal. Steeds meer mensen zijn onbetaald aan het overwerken, staan altijd ‘aan’ of sturen mails in het weekend of laat op de avond. Extra uren in je werk stoppen is normaal geworden, want het is geen werk als je houdt van wat je doet toch?

Gelukkig zit het boek vol met handige tips. Hoewel ze vaak een opendeurengehalte hebben (let op je ademhaling als je gestresst bent, zorg dat je goed slaapt, eet en rust, zet je notificaties op je telefoon en e-mail uit, ga beter plannen en leer vaker ‘nee’ zeggen), kun je dit soort tips niet vaak genoeg krijgen. Desalniettemin is het belangrijk om jezelf soms te herinneren dat het allemaal niet zo moeilijk hoeft te zijn. Stress voorkomen? Dat wordt lastig omdat het in onze systemen zit ingebakken. Maar minder druk worden (of denken), dat is een keuze. Een simpele, doch ‘fokking’ wijze les. ”

Aantal sterren: ***

10. Purpose, David Hieatt

Goodreads:

Kort, simpel boekje over branding. Lijkt vooral gericht lijkt op start-up founders, maar er staan ook goede tips in voor marketeers, directeuren en andere mensen die zich bezighouden met de cultuur, producten en diensten van een bedrijf. Geen literair hoogstandje en hier en daar wat generiek, maar al met al een aanrader voor iedereen die iets met branding heeft en even wat (snelle) inspiratie zoekt. Paar voorbeelden: – –

  • The best business models become role models. Veel gevestigde bedrijven kijken naar de bedrijfsmodellen en innovatieve cultuur van hippe, relatief jonge Silicon Valley start-ups en scale-ups. Men gaat hier boeken over kopen en wil de successen doorvoeren in eigen bedrijven.
  • Speed matters in a digital world, patience matters in the analogue world. On dit huidige tijdperk is er niet veel nodig om een bedrijf te beginnen. Je hebt niet veel nodig om. Kleine teams kunnen veel teweegbrengen. Pioniers kunnen de tools aanpakken. Maar het kost ook tijd om een goed bedrijf te bouwen. In deze snelle ‘one-click’ wereld wordt dat wel eens vergeten.

En meer van dat soort snackable leuzen.

Deed me trouwens denken aan ‘Whatever you think, think the opposite’ van Paul Arden. Niet heel gek, omdat David Hiaat net als Arden voor reclamebureau Saatchi en Saatchi heeft gewerkt. Een boekje om zo nu en dan even open te klappen.

Aantal sterren: ***

11. The Start-up Way, Eric Ries

Gevestigde bedrijven hebben over het algemeen een groot nadeel ten opzichte van start-ups. Ze hebben meer te maken met complexe processen, meer mensen, meer structuur, meer politiek en meer te maken met verplichtingen vanuit wet en regelgeving (of in ieder geval: meer aandacht voor). Dit maakt het transformeren van een gevestigd bedrijf vaak een zeer lastige exercitie.

Desondanks voelen bedrijven de druk van de markt. Zij zien de voorbeelden van bedrijven die succesvol transformeren naar een modern, wendbaar bedrijf dat klaar is voor het digitale tijdperk. Voorbeelden als Uber, Coolblue en Tesla winnen de aandacht in Boardrooms omdat deze bedrijven aanzienlijke marktaandelen weten te innen of een sterke merkreputatie hebben.

Marktdrukte door toenemende internationale spelers, steeds snellere technologische ontwikkelingen,veranderend consumentengedrag vragen om een proces voor constante innovatie. Voor kleinere aantreders van de markt is het makkelijker om te ‘pivotten’. Om in te spelen in nieuwe ontwikkelingen. Maar als het aan Eric Ries ligt, hoeft dat niet zo te zijn.

In The Startup Wat geeft hij de lezer de handvatten die nodig zijn om gevestigde bedrijven te transformeren tot bedrijven waar de start-up mindset heerst. Het boek is een vervolg op Lean Start-up en kent veel termen en voorbeelden uit datzelfde boek: Minimum Viable Product, pivotten. 

Leuk boek voor managers die in staat zijn om hun oude bedrijfsprocessen te transformeren tot vernieuwingen. Wel een beetje veel geneuzel over zijn consultancywerk voor General Electric. Waar Lean Start-up vooral gericht was op startende bedrijven is dit meer gericht op grote corporates. Volgende keer een boek voor het MKB? 

Aantal sterren: ***

12. Yesterday I was the moon, Noor Unnahar

In alle eerlijkheid was ik dit boek ook vergeten en wanneer ik het heb gelezen weet ik ook niet precies. Waarschijnlijk een keer gekocht toen ik vertraging had op Schiphol.

Hoewel ik niet echt veel poezië lees, wisten Noor Unnahar me op sommige momenten echt te raken. De gedichten lijken persoonlijke memoirs van Noor, maar tussen de regels lees je universele waarheden. Diepgaand? Dat niet. Echte doordenkers zijn het ook niet. Desondanks kun je bij sommige van haar korte verzen lekker een beetje wegdromen. Soms is dat alles wat je nodig hebt na een drukke werkdag.

yesterday – i was the moon

today – just an eclipse

something in me travels, some days it’s to

the dark

some days it’s to

the light 

Eindstand

Het is me gelukt. Ik heb ten minste twaalf boeken gelezen in 2018. Eigenlijk waren het er zelfs nog iets meer, want er zijn ook een aantal boeken geweest die ik niet heb uitgelezen, namelijk:

  • This book will blow your mind, diverse auteurs
  • Het zonderwoordenboek, Lilian Stolk
  • De Donkere Toren deel 3: Het verloren rijk, Steven King
  • All marketers are liars, Seth Godin
  • Verlangen naar minder, Jelle Derckx
  • Improve your communication skills, Alan Barker

De boeken zijn om verschillende redenen niet uitgelezen. Een aantal daarvan zal ik volgend jaar weer oppakken. Een ander aantal laat ik lekker gaan. Die boeken wisten me simpelweg niet genoeg te boeien, dus dan kun je ze maar beter laten varen. 

2019

In 2019 lijkt het me leuk om weer elke maand een boek te lezen. Wel wil ik iets kritischer zijn in m’n boekenkeuze. Ik hobbel van managementboeken naar zelfhulpboeken, taalboeken naar thrillers, science-fiction naar autobiografieën en van wetenschappelijke boeken naar boeken die me helpen om als professional te groeien. Het is eigenlijk een ratjetoe aan verschillende categorieën. Ook vind ik dat ik het mezelf soms te makkelijk maak, door bijvoorbeeld voor dunne boekjes te gaan die je vrijwel in één avondje uit kunt lezen. Een gedichtenbundel is een boek, maar het voelde een beetje als ‘valsspelen’ (ook al is het geen wedstrijd). Daar wil ik volgend jaar kritischer in zijn. Een ander punt om op te letten is om echt één boek per maand te lezen, en niet drie in één maand. Ik las soms maanden niets en toen opeens heel veel. 

De relativist in mij zou het aanbod divers noemen. De vraag is namelijk of een boek je altijd iets moet leren. Soms kan plat vermaak voldoende zijn, zoals op vakantie. En soms komen de waardevolle inzichten pas later, als je bijvoorbeeld over het boek schrijft of het boek met iemand bespreekt. Je hoeft niet altijd te snappen waarom je een boek leest. Als het goed voelt, voelt het goed. En dat merk je meestal vanzelf als je niet kunt stoppen met het lezen van boeken.

Welke 12 boeken het gaan worden? Dat moet ik nog even bekijken. 

Spirited Away: een fantastische animatiefilm met een ode aan het onverwachtse

Studio Ghibli wordt ook wel eens de Japanse Disney genoemd. En dat is opzich geen gekke referentie, want de films afkomstig van deze studio kenmerken zich door sprookjesachtige gebeurtenissen die vaak op magistrale wijze op je netvlies blijven branden. De films van Ghibli zorgen voor memorabele, warme gevoelens die je ook kent van Disney-films. Lees verder Spirited Away: een fantastische animatiefilm met een ode aan het onverwachtse

Britse tech startups teleurgesteld over de Brexit

Vandaag niet veel tijd om te bloggen. Moet dus creatief zijn. Heb een klein kwartier om iets neer te pennen. Tussen alle hectiek van de dag wel in staat geweest iets mee te krijgen over de Brexit.

Wat opvalt is het harde tegengeluid van jongeren over de Brexit. Velen zijn teleurgesteld over de uitslag en moeten, net zoals dit plaatje hieronder, veel langer met de consequenties leven dan de mensen die voor de Brexit waren.

Ik las een artikel op Forbes.com, wat ging over tech startups in het VK. Eerder las ik al ergens dat 90% van de Engelse tech startups tegen een Brexit was. Waarom? Omdat ze ontzettend veel hebben aan de Europese Unie. Ze halen programmeurs uit het oosten van Europa en positioneren steden als London als een hotspot voor startups. Sommige van de grootste ‘unicorns’ (startups met een waarde van boven de miljard) ter wereld komen uit het VK. Het is een hotspot dat talent uit heel Europa trekt. Iets wat met een Brexit nu misschien in gevaar komt.

Niet gek dus, dat ze teleurgesteld zijn, die tech startups. Of zoals Brent Hoberman van Made.com in een interview met Forbes zegt:

“People feel rejection. I think this is what the Leave campaign underestimated: the psychology of rejecting openness.”

Een aanslag op de openheid. Iets om over na te denken.

Meer? Lees het hele artikel op Forbes.com.

Gotta run, run, run.