De Vierde Industriële Revolutie komt eraan

Volgens het World Economic Forum (WEF) staan we aan de vooravond van de Vierde Industriële Revolutie. Technologieën als kunstmatige intelligentie, machine learning, robotica, internet of things, nanotechnologie, 3D-printing en biotechnologie zullen de komende jaren de wereld drastisch op z’n kop zetten. Nieuwe kansen zullen ontstaan, en daarmee ook problemen.

Verschillende onderzoeken wijzen op het verdwijnen van banen. Zo zegt de Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD) dat 9,65% van de huidige Nederlandse banen nu al te automatiseren is. Robotisering gaat ‘jaren onzekerheid op de arbeidsmarkt’ brengen, schreef het FD eind vorig jaar. Een beeld dat wordt bevestigt door een onderzoek van Randstad onder werkend. 73% denkt dat hun baan wordt overgenomen door ‘robots’.

Het Centraal Planbureau schrijft over baanpolarisatie: een hogere productiviteit en meer werkgelegenheid, waardoor de welvaart toe zal nemen. Maar met die groeiende welvaart komt een prijs: het middensegment van de arbeidsmarkt, vooral banen met een hoog repetitief karakter, moeten het ontgelden.

In het FD schrijft hoogleraar arbeidsrecht Evert Verhulp dat mensen met een middelbaar diploma administratief onderwijs ‘nagenoeg kansloos zijn’.

Ik had hem misschien ongelijk willen geven, ware het niet dat ik onlangs kennismaakte met het onderwerp robotic accounting: een vorm van boekhouden waar geen mens meer aan te pas komt. This is really happening.

Banen die nog niet bestaan

Andere onderzoeken wijzen weer op banen die nu nog niet bestaan. In het rapport The Future of Jobs schrijft het WEF dat dat 65% van de huidige basisschoolkinderen in de toekomst een baan heeft die nu nog niet bestaat. De WEF pleit verder in het onderzoek voor een hernieuwd onderwijs, waar het bedrijfsleven, de overheid en het onderwijs hard over na moeten denken over de toekomst van het onderwijs.

Moeten we onze kinderen dan massaal laten programmeren zodat ze de vaardigheden van de 21e eeuw leren, zoals ik laatst schreef in de blog ‘Waarom kinderen leren programmeren?’. Ook daar kun je weer vraagtekens bij stellen. Robotkenner Randall van Poelvoorde vindt dat namelijk geen goed idee. De robotisering zal straks zo snel gaan, dat de robot zichzelf kan programmeren.

Het is zelfs mogelijk dat de robots zichzelf reproduceren met behulp van een 3D-printer. Compleet gemaakt op basis van het DNA van z’n ouders. Klinkt als sciencefiction, maar de eerste prototypes van deze technologieën zijn al gemaakt. en getest. Op een Nederlandse universiteit nota bene.

Waar gaan we heen? 

De Vierde Industriële Revolutie ligt dus aan onze voeten. Maar hoe gaan we er straks mee om? Wat gaat het precies betekenen? Hoe hard gaat het onze wereld, onze organisaties en onszelf treffen?

Ondanks alle onderzoeken en analyses ben ik bang dat niemand het antwoord op die vraag echt heeft.  Zelf weet ik niet eens  kleur sokken ik morgen aan doe. Ik kan de voorspelling doen dat ik twee blauwe sokken aandoe, maar als ik me verslaap doe ik alle haast misschien wel twee verschillende sokken aan. Als de sokken toevallig in de was zitten

We zullen met elkaar in gesprek moeten blijven en blijven bewegen in een snel veranderende wereld. Dat begint met alert zijn: wat gebeurt er om ons heen? Wat betekenen die nieuwe technologieën? Wat kan ik er aan doen om ervoor te zorgen dat ik een onmisbare werknemer word en niet tot de 9,65% behoor waar de OESCO over waarschuwt? Of nog erger: de % waarvan de % nog niet bekend van is omdat we simpelweg niet weten hoe het zit met de toekomst van ons werk.

Om de wereld van morgen te snappen moeten we vandaag de vragen stellen, en handelen naar een toekomst die we zelf willen scheppen. Laten we er eentje scheppen waar we als mens gelukkiger van worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *