Een vrije dag

Op een dag word je vroeg wakker, zeg een uurtje of acht. De euforie die je voelt is heerlijk: “Een dag met frisse, nieuwe mogelijkheden”. Op een paar taken na heb je vandaag de ultieme vrijheid om te doen wat je maar wilt doen, je hoeft niet naar school of naar je werk. Je belooft jezelf dat je de tijd goed gaat besteden.

Als eerst neem je een kop koffie. Ontbijten komt later wel, eerst even wakker worden. De computer of laptop gaat aan, en je bekijkt of je nog belangrijk bent geweest. Gmail gaat aan, maar geen nieuwe mails. En bij Twitter en Facebook zie je hetzelfde. En dat terwijl je zo’n flinke zeven uur niet connected bent geweest wegens slaap.

Opeens krijg je een idee. Je bent er heilig van overtuigt dat dit idee je de erkenning en eventueel geld zult geven waar je al een tijdje op hebt gewacht. Die andere ideeën werk je trouwens later wel uit. Je gaat aan de slag en ondertussen kijk je of je nog belangrijk bent geweest op Facebook of Twitter. Want stel je voor dat je wat mist.

Voor je idee begin je een blog. Je zoekt op WordPress naar het geschikte thema. Je weegt de ene na de andere blog af,  maar na drie uur zoeken vind je alsnog niets. Maargoed, dat kwam ook door de kopjes koffie die je tussendoor nam.

Blogspot dan maar, want daar kan je alles tweaken. En tijdens dat getweak besef je opeens dat je idee een naam nodig heeft. En een logo. Je idee moet tenslotte een soort merk worden. En bij een merk hoort het kiezen van de juiste kleurtjes en de juiste plaatjes. Nog meer keuze, nog meer afwegingen.

Een halve dag verder vraag je jezelf af of het eigenlijk wel een goed idee is. Je legt het bewust niet voor aan anderen, want die zijn vast een beetje moe van die ideeën heel de tijd. Je snapt opeens dat je gewoon moet doen in plaats van dat gepieker heel de tijd over kleurtjes en andere nutteloze dingen.

Je begint met schrijven voor je idee. Tussendoor eet je wat en plaats je een berichtje op Twitter. En terwijl je nog bezig bent met schrijven ga je terug naar zinnen waarvan je denkt dat  ze beter kunnen. Je weet best dat dit onproductief is, maar je wilt verdikkie gewoon een goede tekst neerzetten. Je denkt na door te klikken met je muis. Je tekst wordt geselecteerd.

En opeens is het alweer elf uur s’avonds. Je wordt een beetje moe, en besluit die laptop eens uit te doen, of toch nog een beetje muziek te luisteren. Morgen tenslotte weer een dag met frisse, nieuwe mogelijkheden.

Een gedachte over “Een vrije dag”

  1. Hahaha wat een leuke blog is dit! Het is zo herkenbaar. Op dit moment moet ik namelijk wat stukjes maken voor mediamanegement, maar het komt er niet van omdat ik maar m’n ontbijt aan het uitstellen ben en daarnaast op Twitter, Facebook en LinkedIn moeilijk zit te doen. Het leven van de student 2.0 is dan ook zwaarrr. (:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *