Recycled: De pen versus het toetsenbord

Dit bericht schreef ik eerder voor mijn oude blog BlikFris

Ik ben een verschrikkelijke schrijver. Geef mij pen en papier en gegarandeerd dat je algebraïsche vraagtekens zult hebben bij wat er staat. Mijn handschrift is een soort cryptogram, moeilijk te ontcijferen en verdomd lastig om te begrijpen. Niet ideaal dus.

Dat zegt overigens niet dat ik motorisch gestoord ben of dat ik nooit geleerd heb hoe ik moet schrijven. Integendeel. Als ik een pen in mijn hand heb dan ga ik totaal anders te werk dan ga ik gewoon anders te werk dan als ik iets aan het typen ben. Een pen gebruik ik maar voor één doel; Het maken van chaotische aantekeningen.

Juist dat chaotische gebruik van pen en papier hetgeen wat mij interesseert. Want wat het toetsenbord niet kan, is bewegen. Ja oké, je kunt het uit woede tegen de muur aan rammen of er een een wegwerp wedstrijd mee winnen maar dat is het dan ook wel zo’n beetje.

Ik ben nogal een digitaal figuur en zot op allerlei nieuwe technische snoefjes die het leven makkelijker kunnen maken. Toch vind ik de waarde van pen en papier onderschat in dit digitaal tijdperk. Ik vergader wel eens in projectgroepen en meestal word de notulen gelijk overgetikt. Of staan de laptops open. Er kunnen zich allerlei soorten afleidingen voordoen en dat kan op den duur heel vervelend zijn.

Juist door pen en papier erbij te pakken kun je de focus leggen op een creatief proces waarbij je helemaal geen digitaal gereedschap nodig hebt. Denk bijvoorbeeld aan mindmappen. Daar heb je hele leuke tools voor maar naar mijn mening verneuken die het effect van mindmappen.

Mindmappen komt namelijk vanuit je allerdiepste gedachten en kan je praktisch voor alles gebruiken. Een computer hierbij gebruiken kan belemmerend werken waardoor het evenwicht van een creatief proces verstoord raakt.

Toetsenbord? Digitaal?

Denk eerst abstract. Denk pen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *