Satoru Iwata

Ik wist niet dat hij ziek was. Ik wist eigenlijk helemaal niet zo veel van hem. Behalve dat hij de directeur van Nintendo was. En dat hij grappig kon zijn. Dat wist ik van de E3 filmpjes waarin hij soms tevoorschijn kwam.

Zijn verhaal kende ik niet echt.  Of misschien een beetje half.

Nu weet ik bijna alles.

Hij was de programmeur van Balloon Fight, het leukste NES-spelletje dat ik nooit heb gehad.

Hij was de man die samen met een paar vrienden de gamestudio HAL Laboratory oprichtte, vernoemd naar de beruchte computer HAL9000 uit 2001: A Space Odyssey.

Hij was de man die Kirby naar ons bracht. De zuigende roze marshmellow.

Hij was de man die Super Smash Bros. bracht, en daarmee ook indirect ook de spirituele opvolger Super Smash Bros. Melee voor de Gamecube. De game waar ik vriendschappen voor het leven mee heb gesmeed.

Maar boven alles was Iwata een vernuftig zakenman. Onder zijn leiding klom Nintendo uit de rode cijfers, door voor een blauwe oceaan strategie te kiezen.

‘We are not competing against Sony or Microsoft, We are battling the indifference of people who have no interest in video games.’ zei Iwata over de Wii. En hij kon niet meer gelijk krijgen. Onder zijn leiding werd de Wii 101,52 miljoen keer verkocht.

Hij was ook de man die 50% van zijn salaris inleverde toen het slechter ging met het bedrijf, na tegenvallende cijfers van de verkoop van de Wii U, de opvolger van de Wii. Een nobel gebaar. Ik zie een topman van een bank dat niet snel doen.

Hij was ook de man die slechts een paar maanden introduceerde dat Nintendo eindelijk de overstap naar mobile gaming zou gaan maken.

“We will strive to expand this business into global markets at a steady pace, so that eventually we will entertain hundreds of millions of people all around the world. We are aiming to make this one of the pillars of Nintendo’s revenue structure.”

Die overstap zal hij niet meer meemaken. Satoru Iwata was pas 55, maar hij heeft geleefd. Onder zijn leiding heeft het bedrijf gefloreerd.  Een CEO van proportie, met z’n hart op de juiste plek.

Of zoals hij het zelf zo mooi kon verwoorden:

‘On my business card, I am a corporate president. In my mind, I am a game developer. But in my heart, I am a gamer.’


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *