Technologie omarmen in alle vormen?

Ik ben een fan van technologie. Zonder technologie komt de mensheid niet vooruit. Zonder technologie stonden we niet waar we nu stonden. Ik bewonder technologie.

De laatste jaren is het snel gegaan. Kijk maar eens naar dit plaatje. De inhuldiging van de Paus in 2005 was heel anders dan het in dit jaar was. Zoek de verschillen.

In 2005 maakte één ventje wat foto’s met zo’n grappig inklapmodel. En gister zat zo’n beetje iedereen foto’tjes te maken van de nieuwe paus. Zelfs met fucking iPad’s.

Technologie gaat razend snel. In minder dan 8 jaar tijd zijn we hyperconnected geworden. Altijd online. We hebben technologie klakkeloos omarmd.

Er gebeurt zo veel om ons heel dat we vaak de consequenties ervan niet genoeg kunnen waarnemen. Wat zijn nou de gevolgen van Big Data bijvoorbeeld? Voor bedrijven liggen hier heel veel kansen, maar hoe zit dat met mijn individuele rechten als mens?

De wereld is meer dan een marktplaats.

Hoewel ik vooruitgang zeker aanmoedig moet het natuurlijk niet zo zijn dat het mij beschadigd . Het probleem is alleen een beetje dat ze het altijd zo weten te brengen dat er geen probleem is. Innovatieve technologieën zullen altijd gepresenteerd worden alsof je er niet zonder kan. Simpele marktwerking. Gevolg is dat je het moeilijk zichtbaar is of iets je nou beschadigd of niet.

Op Facebook kan ik mijn naam niet meer wijzigen. Ik heb mijn echte naam ooit gewijzigd. Waarom weet ik niet precies meer, maar het is mijn rechtsgoed. Als heet ik Jan Klaassen, dan zou dat in principe moeten kunnen.

Laatst kwam ik erachter dat Facebook dat dus niet oké vindt. Als Facebook merkt dat jij jezelf niet noemt zoals je echt heet dan moet je dus gewoon je naam veranderen. Dat vind ik een zeer agressieve vorm privacyschending.

En dit is nog maar één voorbeeld. Er zijn tig andere voorbeelden die we in deze Zeitgeist meemaken. We denken er misschien niet lang over na omdat ontwikkelingen snel gaan.

Maar dat betekent niet dat we er niet over na moeten denken. En ook niet dat we geen recht hebben. Die hebben we namelijk wel. Het is alleen niet tastbaar.

Als iemand aan onze data zit dan voelen we daar niks van . Het is niet geboeid met onze fysieke toestand. Daardoor wordt het makkelijker om te verwerpen. Het schaadt je niet, dus waarom moeilijk over doen?

Enerzijds ben ik het daarmee eens.

Als iets je niet schaadt dan moet je er misschien geen aandacht aan besteden. “If there ain’t no problem then don’t fix it” zullen we maar zeggen.

Maar parasieten kunnen groter worden. En de data die het internet over ons verzamelt wordt dat ook. Er bestaat nu al een hele, niet tastbare vormen van internetdata over jou. Je kunt het niet aanraken. Het is complexe data.

Maar juist die complexiteit kan tegen je werken.

In welke vormen dat precies is weet ik nog niet. We kunnen helaas niet in de toekomst kijken. We kunnen de toekomstige problemen nog niet overzien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *