Wat Minecraft en storytelling met elkaar te maken hebben

(Woord vooraf: ik schreef dit op een smartphone. Mocht je wat grappige autocorrecties tegenkomen, be sure to let me know :))

“It is the consistency of the information that matters for a good story. Indeed, you will often find that knowing little makes it easier to fit everything you know into a coherent pattern.” – Daniel Kahneman

Ik raak maar niet uitgesproken over Minecraft, ik weet het. Het was ook echt niet m’n bedoeling om nog een blog over de game te schrijven.

Maar toen zag ik in m’n WordPress-drafts nog iets interessants: een blog over Minecraft en storytelling.

Van alle onderwerpen waar ik over schrijf is storytelling misschien wel het onderwerp waarvan de meeste nog in draft staan. De meesten van die blogs schreef ik tijdens m’n scriptie (ging over storytelling) waaronder dus deze. Ik heb de blog hier en daar herschreven omdat ik inmiddels wat meer kennis erover heb.

Nog interessanter dan lean thinking of het onderwijs is storytelling en Minecraft. Of moet ik zeggen een gebrek aan een storytelling?

Minecraft heeft namelijk geen verhaal in de traditionele zin van het woord. Er is geen begin, midden of een eind. Er is geen ‘inciting incident’ of geen ‘hero’s journey’. Van een ‘dramatic structure’ is helemaal geen sprake.

De game ziet eruit als shit en de gameplay is vaag. Er is geen verhaal, geen enkel doel en je kunt het niet uitspelen. Minecraft lapt al vijf jaren lang verscheidene gameregels aan de laars, maar doet daarnaast iets heel bijzonders wat maar weinig andere games doen: het geeft je de mogelijkheid om te dromen.

Hoe gek dit ook gaat klinken voor een game die er in feite niet uit ziet, het is verbeeldingskracht die Minecraft al vijf jaar tot zo’n sterke titel maakt en het is diezelfde verbeeldingskracht waardoor mensen soms uren naar Youtube staren om de verhalen van anderen mee te maken.

Het feit dat er geen verhaal is in Minecraft is misschien wel het beste wat de game is overkomen. Wij mensen verzinnen namelijk verhalen, ook waar ze niet zijn. Onze verbeelding is zo krachtig dat wij complete verhaallijnen bedenken waar wij denken dat ze nodig zijn. Als Minecrafter doe je eigenlijk niet anders, ook al heb je dat niet altijd in de gaten. Juist als er geen enkel verhaal lijkt te zijn bedenken we als mens een verhaal erbij.

Een beroemd onderzoek dat dat laat zien daarbij is het experiment van Heider en Simmel.

In dit experiment lieten Heider en Simmel geometrische figuren zien die heen en weer en door elkaar bewogen.

Wat de meeste mensen echter zagen was een verhaal. Onbewust ga je de geometrische figuren herkennen als karakters, of als een podium waarin ‘iets’ zich afspeelt. Wat dit bijzondere ‘iets’ is, is compleet afhankelijk van degene die het interpreteert, maar dat de vorm aanneemt van een verhaal is vrijwel identiek.

In Minecraft doe je eigenlijk precies hetzelfde. Omdat het verhaal ontbreekt ga je er zelf een creëren. En dat is ontzettend leuk. Er wordt je namelijk niks voorgekauwd. Je hebt de mogelijkheid om je eigen fantastie volledig te gebruiken binnen een begrensde, maar unieke blokkendoos die Minecraft heet.

En zo wordt een gevecht tegen zombies in een donkere grot opeens een spannende queeste, met op het einde de beloning: goud, of beter: diamanten! Dat je onderweg verslagen wordt of je weg en als je spullen kwijtraalt of je weg niet meer terugvindt in de grote grot geeft het verhaal dat je in jouw Minecraft-wereld schept alleen maar meer dimensie.

De kunst zit ‘m in het weglaten. Hoe minder er is, hoe meer wij als mens zelf verspiller. Dat doen we al in de echte wereld, maar dus ook in Minecraft.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *